گبه

بررسی سابقه تاریخی گبه در بوشهر

به طور کلی در هر منطقه ای که دام وجود داشته است انسان ها به فکر بهره برداری از پشم آن و استفاده کردن از آن در زندگی روزمره بوده اند .
در استان بوشهر روستای شول دارای قدمت دیرینه ای در بافت گبه می باشد .

بررسی سابقه تاریخی «گبه» در بوشهر :

در هر قسمتی از کره زمین که دام پرورش می یافته است انسان ها به فکر استفاده کردن از پشم آن دام ها بوده اند و به طریقی آن پشم ها را در زندگی خود به کار می گرفته اند .

در واقع باید گفت که در هر منطقه و قسمتی که دام بوده است بعد از مدتی اندک بافت «گبه» و «گلیم» هم آغاز شده است .

در استان بوشهر نخستین روستایی که «گبه» بافی در آن رواج پیدا کرد روستای شول بوده است یا بهتر است بگوییم این روستا قدمت دیرینه دارد .

سپس بعد از شول مناطق رود فاریاب، سرمک،  ده کهنه و غیره بوده اند که کار «گبه» بافی را صورت می دادند .

 

نقوش و رنگهای «گبه» در استان بوشهر : 

در این منطقه طرح‌ها بیشتر الهام گرفته از طبیعت است که در محل زندگی آنان وجود دارد، مانند نقش بز، پرنده و درخت که در «قالی» و «گبه‌» ها دیده می‌شود.

ممکن است به صورت طرح بندی باشد، یعنی یک قطعه از طرح در سر تا سر فرش چه در طول چه در عرض تکرار شده باشد. طرح هندسی هم در بافته‌ها یشان دیده می‌شود گبه‌های این مناطق صادراتی هستند و برای کشورهای اروپایی سفارش می‌گیرند. گبــه‌های امروزی با استفاده از طـرح‌ها و نقش‌های که به بافندگان داده می‌شود آماده می‌شود و طرح‌ها اصالت دیرین را ندارند. در گذشته همه گبه‌ها به رنگ خود پشم بافته می‌شد و رنگ دیگری نداشت.

نقش‌های گبه در روستای شول :

  • نقش دو لوزی سماور
  • نقش وسط چنگ
  • ماه و آفتاب
  • نقش حسین خانی
  • نقش کنگره‌ای
  • چنگ
  • قلیونی (محل اتصال دو لوزی را قلیونی می‌گویند)
  • نقش چنار
  • بغل خوسی
  • نقش ساده شده حیوان مانند نقش آهو که به آن شکال می‌گویند.

بیشترین بازدید

To Top